Van slechtste school naar community centre door vertrouwen
Presentatie casus Ru-Paré bijeenkomst CoP Theory U, 19 januari 2010
Twee keer per jaar worden vanuit de Society of Organizational Learning (SOL) Community of Practice- bijeenkomsten georganiseerd (CoP) waar geïnteresseerden in de vertaling van Theory U naar de praktijk met elkaar in gesprek gaan aan de hand van een tweetal praktijkcasussen ingebracht door wisselende sprekers.
Op de bijeenkomst van dinsdag 19 januari jongstleden hebben Willem van Spijker (partner Van Vieren) en Luc de Vries (toen: bovenschools directeur van de openbare basisscholen in de Westelijke Tuinsteden, momenteel directeur schoolbestuur AGORA ) de aanwezige 80 deelnemers verteld over het U proces in het creëren van een toekomstperspectief voor basisschool Ru Paré-casus in Amsterdam Overtoomseveld (zie ook ‘Naar normaal Amsterdams peil'). Basisschool Ru Paré stond op het moment van starten op de lijst van zwakste scholen en de situatie van de school leek uitzichtloos. Er moest een hoop gebeuren: meer dan 200 kinderen zouden het VMBO niveau niet gaan halen, het management had versterking nodig, veel leerkrachten hadden de moed verloren en ouders waren amper betrokken bij de school. In een jaar tijd is een grote omslag bereikt. Alle 200 kinderen hebben individuele begeleiding gekregen. De helft van de leerkrachten is vervangen, mede op grond van een spetterende wervingscampagne waarin Wouter Bos en de schoolkinderen de hoofdrol speelden, er is een nieuwe directie gekomen en samen met twee andere scholen is het toekomstperspectief geschetst van zogenaamde Community Centres. Inmiddels zijn de bouwplannen daarvoor gereed. Inmiddels staat de school niet meer op de lijst van allerzwakste scholen en vorig jaar is voor het eerst sinds vele jaren, een kind doorgestroomd naar het VWO.
Na de presentatie is aan de aanwezigen gevraagd kritisch te kijken naar wat de sprekers feitelijk hebben gedaan en welke vorm van leiderschap zij hebben getoond. Deelnemers bewonderen vooral de samenwerking, het doorzettingsvermogen en het onderlinge vertrouwen gedurende het proces en de unieke aanpak, waarbij de coalitie van bestuurders, docenten en ouders een grote rol speelde. Essentieel was het oprechte vertrouwen tussen de partners, wat deze coalitie maakte tot een ware vitale coalitie. Vertrouwen geeft vrijheid aan ontwikkelende partijen om te handelen, zorgt voor gelijkheid in de inzet van partners en geeft gezamenlijkheid op het hogere en gezamenlijke doel. Als laatste werd opgemerkt dat de liefde voor de kinderen voelbaar was en dat dit misschien wel de belangrijkste drijfveer in het proces was.
