Over faxen, 24 uur beschikbaar en mailen vanaf het toilet...
Toen ik een paar jaar geleden een collega van mijn vader vroeg naar de voor haar belangrijkste technologische ontwikkeling noemde zij de introductie van het faxapparaat. Met de fax kon je namelijk direct een document op een andere plek krijgen zonder dat daar (post)bodes aan te pas hoefden te komen. Huidige collega’s noemen de ontwikkeling van de printer. Vol weemoed verhalen ze over carbon doordruk systemen (of zoiets) waarmee je wel vier documenten tegelijk kon afdrukken. Het enige dat ik me kan herinneren van het faxapparaat is de irritante piep in je oren als je per ongeluk verkeerd had gekeken op de website. En carbon zit geloof ik verwerkt in de voorvork van m’n racefiets.
Faxen behoort duidelijk tot ‘het oude werken’ en printen inmiddels eigenlijk ook. Tegenwoordig is er het nieuwe werken. Ik denk dat ik redelijk nieuw werk. Ik ben bijna 24 uur per dag beschikbaar via de I-phone en beantwoord email tot op het toilet. Ik werk thuis, bij collega’s, in kroegen, Seat 2 Meets en Hubs en bepaal voor een groot deel zelf hoe en wanneer ik mijn werk doe. Bijna al m’n documenten staan ergens ver weg in een cloud en ik kruip langzaam richting de magische 500+ connections op Linked-in. Skype vormt uitweg als collega’s in het buitenland zitten en na het missen van de gratis HEMA-taarten heb ik besloten twitter weer nieuw leven in te blazen.
Dat het nieuwe werken nog niet voor iedereen is weggelegd bewees een oud collega met het volgende mailtje: ‘Ha Bas, zie ik nou dat je me volgt op twitter? Wil je me dan eens uitleggen hoe het werkt??
